Rust

Dat het Oerol festival voor Fryslân, Nederland en zelfs voor Europa uit cultureel oogpunt belangrijk is, hoef ik niet uit te leggen. Dat Oerol voor Terschelling uit economisch oogpunt is uitgegroeid tot een belangrijk gebeuren, zal ook voor zichzelf spreken. Toch betekent dit niet dat alle eilanders Oerol even enthousiast omarmen.

Een groot deel van de eilander bevolking geniet net zo van Oerol als de vele bezoekers. Veel voorstellingen worden bezocht door eilanders. Het is voor ons als eilandbewoners dan ook de culturele injectie van het jaar. Een grote groep eilanders werkt als vrijwilliger mee aan Oerol. Voor de Oerol organisatie is dit van levensbelang omdat het festival zonder vrijwilligers niet te organiseren is. Veel eilanders nemen voor lief dat het eiland 10 dagen lang overvol is en dat er wel eens wat overlast is. Veel eilanders houden er gelukkig rekening mee dat de talloze fietsers op het eiland soms rare capriolen op de weg uithalen waardoor een voortdurende oplettendheid nodig is. Overigens zijn al die fietsers een typisch Oerol verschijnsel. Vorig jaar had ik een paar Denen op bezoek die maar niet konden snappen hoe het mogelijk was een festival op zoveel locaties te organiseren en dan je bezoekers zo ver te krijgen dat alles keurig op de fiets wordt gedaan.

Maar er is ook een andere groep eilanders. Een groep die vindt dat het eiland tijdens Oerol wel erg vol en druk wordt. Een groep die een beetje het gevoel heeft dat tijdens Oerol Joop Mulder en de zijnen het eiland overnemen. Een groep die blij is dat Oerol weer voor een jaar voorbij is. Op zich is de reactie van deze mensen op Oerol niet zo vreemd natuurlijk. Oerol heeft een enorme vlucht genomen en tijdens het Oerol festival barst het eiland letterlijk bijna uit zijn voegen. Als je dan als eilander je dagelijkse boodschappen moet doen in een overvolle supermarkt of als je in een overvolle boot naar de wal moet, valt dat niet altijd mee.

Tijdens Oerol is er ook altijd op het eiland wel iets van een discussie tussen beide groepen te merken. Met alle ervaringen die de Oerol organisatie en de gemeente hebben met het festival, lukt het doorgaans aardig toch steeds weer een balans te vinden. Dat is voor de Oerol organisatie niet altijd even makkelijk maar zo blijft er wel draagvlak bestaan. Bovendien speelt toch altijd weer een rol dat de eilander een beetje vrijgevochten is. De eilander wil zijn gang kunnen gaan en gunt dat ook aan anderen als hij er maar geen last van heeft. Deze tolerante houding is de voedingsbodem van Oerol op het eiland en gelukkig bestaat deze houding nog steeds.

Daarom is Oerol elk jaar weer een feest. Niet alleen voor de bezoekers maar ook voor veel eilanders. Een feest wat intensief is en waar je veel indrukken op doet. Een feest waarvan je na 10 dagen een beetje Oerol moe bent. Dan is de complete bevolking blij dat de rust weer terugkeert op het eiland en dat we weer even onder ons zijn. Het eilander tempo keert dan terug en dat is echt het eiland van de vorige dag. Maar volgend jaar gaan we er weer voor en is iedereen weer welkom op een uniek festival.

Jurrit Visser  
22 juni 2008

Ga naar de Oerol - special op deze website