Het "onbedorven" Oerol

Uw sterreporter is van persoon gewisseld. Natuurlijk heeft Emiel Wegman als bezoeker het Oerol festival als bezoeker beschreven. Maar ja, het blijven bezoekers. Daarom zullen we nu de blik maar eens richten op wat Oerol kenmerken die de bezoeker vaak niet eens herkent.

Het zal u niet zijn ontgaan dat tegelijk met het Oerol festival het Europees kampioenschap voetballen plaatsvindt. Nu is de doorsnee Oerol bezoeker misschien niet zo'n fervent voetbal liefhebber maar ook op het Oerol festival dringt door dat Nederland goed presteert. Meer en meer wordt het festival beheerst door oranje kleuren. Met het voetbalkampioenschap komen ook weer de geluiden van supporters naar voren dat de echte Oranje supporter nauwelijks meer aan een kaartje kan komen. De stadions worden voor een groot deel gevuld door bobo's en zakenrelaties. Zonder die inkomsten kan blijkbaar niet meer een voetbaltoernooi georganiseerd worden.

Oerol is in veel opzichten uniek. Een van de meest opmerkelijke zaken vind ik nog steeds dat rangen en standen er niet toe doen. Tijdens Oerol is iedereen op Terschelling gelijk. Als je in een pak loopt tussen het Oerol publiek, wordt je op een vreemde manier aangekeken en krijg je al snel het idee dat je voor gek loopt. Ook ander bobo gedrag wordt niet geaccepteerd. Op het Oerol festival praat iedereen met iedereen. Maar je wordt niet beoordeeld op het bedrijf waar je werkt of op hoe belangrijk je wel bent. Nee, op Oerol moet je gewoon jezelf zijn. Het is gek maar voor sommige mensen in onze maatschappij is dat moeilijk. Eigenlijk zouden die mensen verplicht tien dagen op Oerol moeten rondlopen in de hoop dat ze na afloop weer zichzelf kunnen zijn.

Nog zo'n voorbeeld. In dit land kan geen festival georganiseerd worden zonder uitvoerige reclame uitingen van allerlei bedrijven, soms van de sponsors, soms van bedrijven die mogelijkheden voor reclame-uitingen kopen, soms van promotieteams. Ze komen zoveel voor dat het ons vaak al niet eens meer opvalt. De Oerol bezoeker kan ieder jaar nog constateren dat Oerol redelijk vrij is van dit soort reclame excessen. Natuurlijk zijn er (gelukkig) sponsors maar in overleg met de Oerol organisatie worden goede afspraken gemaakt om op een beheerste wijze met reclame om te gaan. Dat geeft het festival op het prachtige eiland Terschelling een eigen charme. Dan wordt de wisselwerking tussen cultuur en natuur echt zichtbaar. Dat wordt nog versterkt omdat het goed lukt allerlei lieden die ook een graantje zouden willen meepikken tijdens Oerol te weren van het eiland

Het lukt de Oerol organisatie nog altijd om deze eigenschappen van het festival overeind te houden. In onze hedendaagse maatschappij is dat een unieke prestatie. Waar vinden we dat nog: een festival zonder allerlei bijverschijnselen van onze hedendaagse maatschappij. Alleen al om die reden zouden we in dit land Oerol moeten koesteren. Als misschien wel het laatste voorbeeld hoe het ook kan. Terschelling als vrijstaat zonder anarchie.

Jurrit Visser
21 juni 2008

Ga naar de Oerol - special op deze website