Tijd

Laten we tot de kern komen: TIJD! Boeken, wat zeg ik, bibliotheken zijn erover vol geschreven. Net als over de echte 'elementen': water, lucht, aarde en vuur. Met uitzondering van 'vuur' zijn we daar helemaal uit. We weten hoe het in elkaar steekt, hoe het werkt: helemaal duidelijk. Het water, de zeespiegel, stijgt, de lucht wordt steeds warmer en de bodem die beeft, daalt, barst of sompt. 'Vuur' daar kun je wat mee. Daar kun je omheen dansen en filosoferen. Dus dat is al veel eerder een Oerol-thema geweest. Daarom nu dus de TIJD.

Geen vat op te krijgen, behalve dat hij geen pauze houdt: 'de tiid hâld gjin skoft' zeggen de Friezen terecht. Met als ondertoon, dat voor je het weet alles voorbij is. Daarom natuurlijk dat veel mensen krampachtig proberen er wel vat op te krijgen. Heel anders dan katten bijvoorbeeld, die soezen de hele dag door en maken zich er niet druk om. Daarom kun je je afvragen of zij niet hoger in de evolutie staan dan wij en zeker als de rijken. Die immers proberen 'tijd' te kopen. Ze laten hun gezichten strak trekken om jonger te lijken, jagen jachtig op zo veel mogelijk -vaak dure- ervaringen in korte tijd of proberen zich eeuwige roem te verwerven met hun nalatenschap.

Langzamerhand begint zich echter een onderstroom te ontwikkelen, die zich manifesteert door het woordje 'slow' te plakken voor de activiteit waar het om gaat. Zo kennen we inmiddels 'slow tourism' als nieuw fenomeen en op Oerol -ik moet er nog voor intekenen, maar rustig aan!- is een van de spraakmakende activiteiten dit jaar 'slow walking'. Vorig jaar toen we met een klassiek skûtsje, een originele kleine Pypster, droog vielen op een zandplaat onder Vlieland zijn mijn vriendin Janneke en ik al dicht bij dat gevoel geweest (foto). Ik hoop er dit jaar dus nog iets dichterbij te komen.

TIJD laat zich niet goed met verstand benaderen. Want als je dat zou doen, dan ga je natuurlijk niet naar Oerol, want Oerol kóst heel veel tijd. Rijen in de winkel, rijen voor de kaartjes, rijen voor de boot en rijen voor de toiletten. Daar hebben ze nu trouwens iets heel handigs voor bedacht: een soort 10-rittenkaart met de prozaïsche naam "plaspartout". Dus als je je verstand gebruikt ga je niet naar Oerol. Daar kun je het best verschijnen onder het motto ... 'verstand op nul, blik op oneindig'. Dát is de instelling die hier past. De instelling 'tijd is geld' die past hier niet bij. Dat selecteert zich dus vanzelf wel uit. De 'tijd is geld' mensen, dat zijn de rijken waar ik het eerder over had, die verlaten na het derde knipje in hun plaspartout al gillend het eiland. Nee, het verstand op nul!: niet rouwen om wat je mist, maar genieten van wat je wel meemaakt en van wat alles dat anders gaat dan je eigenlijk verwacht had. Dan ben je bij Oerol op je plek en het Wad, dat past natuurlijk naadloos bij 'de blik op oneindig'. Laat die boeken en bibliotheken over TIJD dan maar ongelezen.

Emiel Wegman

Ga naar de Oerol - special op deze website