Gedichtenwedstrijd 2005

Winnaar bekend

Na sluiting van de termijn op 30 november heeft de jury Renate Hagenouw met het gedicht "Fietsen op Ameland" tot winnaar uitgeroepen. Het gedicht is origineel qua onderwerpkeuze, is indringend en zuiver wat taalgebruik betreft en eindigt met een glimlach. Renate valt een mand met heerlijke Waddenproducten ten deel.

Eervolle vermeldingen zijn er voor: Erwin Wijman, J. de Ronde, Franca Duindam en Henk Lagerweij. Zij krijgen een extra presentje opgestuurd.

Nogmaals het winnende gedicht:

Fietsen op Ameland

Zout kruipt in het geschroeide gras.
De wegen lekken: teer druipt
de bermen in

Daar ligt een scholekster
zwart-wit-rood neergesmeten.
Haar vogelmaatje hipt en krijst,
wil het platte lijf tot leven pikken.

Tussen boterbloemen met pek en veren
iets ik en voel me weer huilend vijf.
Mijn moeder troost: wreed/ tja zo gaat dat/
even stoppen voor waterijs?

Maar haar kind krijgt alleen met
bellen wijn de ogen weer droog
en met ferme besluiten:
volgende keer fietsen op Schiermonnikoog.

Renate Hagenouw
_________________________________________________

September

De herfst is gekomen met ijler blauw
en zilverwitte wolkendraden, achtergelaten
door hoge vliegtuigen;
een patroon waar niet over lijkt nagedacht.
Het kind vertel ik dat Vrouw Holle?s onzichtbare hand
dit garen aan de staarten van de vliegtuigen heeft vastgemaakt
om te laten zien dat ze er nog is
en misschien voor sneeuw zal zorgen
als het straks winter wordt
áls

Aan mijn hand bungelen
linkerschoen en rechterschoen,
de sokken erin gepropt
Onze voeten bewegen zich in het water
dat koud is en hoger opspat dan we dachten,
we besluiten het ?nog best lekker? te vinden
en lachen

Zon!
Hier in dit geultje te staan,
en de golvende zandbodem te voelen
(hard onder je zool, maar zachter onder je hielen)
en te zien hoe het water terugschittert naar zee;
en ons achterlaat op dit waddenstrand bij eb,
op weg naar een golvende horizon,
maakt glans tastbaar, verscherpt het gezicht,

en maakt blijkbaar euforisch
want ik zie nu
krulletjes zagerpoep,
alsof onder het zand kleine tubetjes worden uitgeknepen
'zandpasta!?' wil ik overmoedig zeggen
maar ik hou me op tijd in,

en luister
naar een eenzame meeuw die klagelijk verhaalt
van flessenpost en jutters,
van vaten rum en zuidwesters en mannen met baarden,
van ver weg en van vroeger
veel van vroeger

Robert Harpe, Utrecht, 29 november 2005
________________________________________

Over het wad

Noem mij het getij
jij bent het eiland

De stroming bracht mij overal maar
mijn ziel vond rust in de branding
voor je strand

Door golven
reikend naar je duinen
deinend onder eb
en vloed kust

tot mijn natuur
opnieuw aan liefde
voorbij trekt

Roulien; Herfst 2005
_______________________________________

Als ik daar ben
dan wil ik niets meer
horen

geen stem
geen schreeuw
alleen een stil geluid
van ander leven
geen chaos meer

'k verzoen me
met het strand
laat sporen achter
als een goede
vriend
veel verder
dan mijn stappen
op het vaste land

onophoudelijk
zee
het rulle zand
niet te vergeten
liefde
wanneer ik
weer ga

want altijd
zal het zijn
wat moet
ik zonder
het is als
delen van het brood
en samen drinken
uit de kelk

steeds keer ik terug
en werp mijn net
van liefde
om je heen
je groeit in zon
bouwt in mijn
verbeelding
mijn handpalm
blaast
alleen maar
waddenzee

michris; Emmen, 23 november 2005
________________________________________

De Waddenzee

Ver achter 't gouden zand der duinen
Van Schiermonnikoog en Ameland
Ligt in haar grijze atmosfeer gehuld
Volledig van zichzelf vervuld,
De Waddenzee, De Waddenzee

Hier maant de grond de zee tot stilte
Het Noordzeewater komt tot rust
Onder de grijze lucht van ?t Noorden
Klinken zacht ruisende akkoorden,
Boven die zee, De Waddenzee,

Mensen woonden op de terpen
Hoog boven ?t laag gelegen land
Konden het water, nooit vertrouwen
Moesten hoog hun huizen bouwen
Hoog boven die zee, de Waddenzee

Na eeuwen bouwden zij hun dijken
Sloten de zee af van het land
Maar in haar grijze atmosfeer gehuld
Volledig van zichzelf vervuld
Bleef daar die zee, de Waddenzee,

Nu voert de mens z?n laatste oorlog
Verschroeit zijn aarde, kwelt z?n zee
Straks gaat ie aan zichzelf ten onder
Vernietigd wordt het laatste wonder
De Waddenzee.

Henk Lagerweij, 20 november 2005
________________________________________

Licht

Toen de lichte zomerzon
groen in golf en duin
ging gieten
zee- en zilver-
emerald- lente-
sap-
toen
pakte ik mijn palet weer in
hier viel niets meer
aan toe
te voegen.

Ine Bongers; Heeze, 19 november 2005
_______________________________________

Liefde

Liefde op het eerste gezicht
Ik stond in vuur en vlam
Wist niet dat het zo heftig was
Toen ik je tegen kwam

Ik wist niet wat ik moest zeggen
en klapte helemaal dicht
Je was zo fascinerend
En straalde in het licht

Ik stond daar maar,en keek naar jou
De wind deed dapper mee
Ik ging naar je toe, en fluisterde
je bent van mij hoor! WADDENZEE.

Corrie van Hulsen; Aalsmeer, 9 november 2005
_________________________________________

Ik loop met je mee

Met m'n haren in de wind
loop ik als een kind
Met je voeten in het zand
onder je arm een krant.

Ik loop met je mee
langs de wadden waddenzee.

De zee komt dichterbij
en jij.
Eventjes later
met onze voeten door het water.

Ik loop met je mee
door de wadden waddenzee.

Meeuwen vliegen voorbij
en jij lacht naar mij.
Plotseling duik jij in het water zo kou
en ik zwem mee met jou.

Ik zwem met je mee
in de wadden waddenzee.

Jij gaat de zee uit
en neemt een kluit.
Ik volg jou
weg van de kou.

Ik liep met je mee
langs de wadden waddenzee.

Wat ik nu vraag aan jou
bibberend van de kou.
Kom je met mij mee
weg van de wadden waddenzee.

Stroeckx Lizelotte, Wiekevorst (België), 8 november 2005
________________________________________

De zee, het strand

De zee, het strand,
water en zand,
een onafscheidelijk paar.
De zee, het strand,
water en zand,
ze houden van elkaar.

Bij eb en vloed
hoor je heel goed
het praten van die twee.
Bij eb en vloed
hoor je heel goed:
"Kom, liefste, ga je mee?"

Nu eens geeft de zee haar zand
en hele mooie schelpen,
dan weer kalft een stukje strand
om zo haar man te helpen.

Zo zitten ze bij zonsondergang
soms samen op de zandbanken,
om elkaar dan weer heel lang
voor van alles te bedanken.

De binnenzeetjes, de duinenrij,
zijn kinderen van die twee.
Op hun manier met alles blij
van 't strand en van de zee.

Eva Libra; Eindhoven, 7 november 2005
__________________________________________

Bezorgd

Een zeehond heeft het even te kwaad
Als ik vraag hoe het met zijn leefgebied gaat
Het mooiste natuurreservaat van Nederland
Met vele soortgenoten die leven in water en zand
Verkeerd volgens hem in belabberde staat

"Een gemeenschappelijke toekomst voor de Waddenzee"
daar kwam het Wereld Natuur Fonds mee
10 jaar natuurbeschermingswerk hebben niet kunnen verhinderen
dat het inderdaad niet best gaat met de zeehonden kinderen
de uitkomst stelt iedereen, mens en dier, verre van tevree

Laten we hopen dat we kunnen beleven
Dat het Wereld natuur Fonds zal slagen in haar streven
Verantwoordelijken kunnen worden bewogen
Met heel veel denk- en doorzettingsvermogen
Een mooie toekomst creëren voor het Wadden-leven

Want de Waddenzee, zeg nu zelf, is toch uniek in zijn soort
En dat heb ik op de Trilaterale regeringsconferentie te weinig gehoord
Ik hoop dat men tot inzicht komt op Schiermonnikoog
En dat men komt tot een vruchtbare toekomstgerichte dialoog
Met een uitkomst die aan mijn verwachtingen beantwoord.

De Waddenzee mag niet verloren gaan
Daar kun je niet lang genoeg bij stilstaan!!!!!

Jan Houterman; Elst (Gld.), 4 november 2005
________________________________________

Zieke krielkip

Ook ik droomde van de Waddenzee.
Dus liftte ik met een Rotgans mee.
Van Siberië, via Polen en Duitsland, naar de Wadden.
Omdat vogels daar nog geen griep hadden.
De wadden is een paradijs voor vogels.
Die gaan er daar niet aan door kogels.
Ik ben een virus, H5N1, een plaag.
Ben ik welkom op de Wadden? Dat is mijn vraag.
De Rotgans heeft me in Nederland afgezet.
Nu heb ik een krielkip besmet.
Ik zit bij een zieke krielkip onder de leden.
Maak haar maar af, je hebt een goede reden.
Wees zuinig op de wadden, laat mij niet leven.
Mensen zijn te laks, je moet me geen kans geven.

Willem J. bod.; Mierlo, 1 november 2005
__________________________________________

Waddenlied

in mijn hoofd hoor ik de wind, die een nieuw deuntje vind
ruisende golven, schelpen onder het zand bedolven
alles samen maakt dit lied, hoor het en geniet

Nellie van den Boomen; Valkenswaard, 31 oktober 2005
________________________________________

Paradijs

Ik voel het zand onder mijn voeten
En de warmte van de zon op mijn huid.
De wind door mijn haren.
Ik ben er echt even uit.

Ik zocht naar vakanties ver weg
Voor zon, zee en strand
Ik ontdekte het paradijs
De wadden in Nederland

Lonneke Boons; Breda, 31 oktober 2005
__________________________________________________

zijn oogjes kijken mij aan
ze smeken mij
ze kijken lief

alsjeblieft laat me leven
laat je soortgenoten zich gedragen
wij doen jou ook geen kwaat

we zijn al met weinigen hier
dus laat ons leven
met ons niet neer voor een jas of een sjaal

wij hebben jou toch ook niets aan gedaan

Esmee Hollestein; Ridderkerk, 30 oktober 2005
________________________________________

Waar waddenzee het strand als eerste kust
een zilte wind licht door mijn haren strijkt
mijn blik vanaf een blanke duintop rust
op d' einder, door 't morgenlicht bespeeld.

Evalien Gabriëlse; Oostkapelle, 29 oktober 2005
________________________________________

Troostend Wad

Zuiver streelt het zand de duinen
Het zeegras speelt met zijn verhaal
Zijn leven opgevuld met wanhoop
Betreedt de oase van schelp en schaal

Hij zoekt zijn toekomst in de golven
Een zeemeeuw speurt naar zijn geluk
Het zand zuigt gulzig aan zijn tenen
Het zeeschuim slaat zijn twijfels stuk

De wind trekt aan zijn haar en fluistert
Troostende woorden in zijn oren
Gezuiverde lucht stroomt door zijn longen
Geschreeuwde woordenvloed verloren

Hij leeft weer;
De wadden slaan een zilte zucht

Juliette Winnen; Tilburg, 29 oktober 2005
_______________________________________

gedicht over de Wadden

De Wadden, de Wadden...
die ga je niet bekladden,
die laat je niet verzakken
om al dat gas te pakken

De wadden, de Wadden....
daar ben je zuinig op,
daar moet de zeehond zwemmen
die kiest het ruime sop.

De Wadden ,de Wadden...
geef ruimte aan de natuur,
zo blijft er alles puur
dat is pas goed bestuur !

Sophieke Stek; Culemborg, 27 oktober 2005
______________________________________

MIJN SCHOONZUSJE WOONT OP TEXEL
EN LET WEL
ZIE IK HET EVEN NIET MEER ZITTEN
BIJ HAAR KAN IK ALTIJD EVEN BIJKOMEN EN PITTEN
DE WADDEN WAT EEN OORD
NIETS DAT MIJN RUST VERSTOORD
ALLEEN HET GELUID VAN DE ZEE OF EEN VOGEL IN HET DUIN
DAN KOM IK TOT RUST EN
VERLANG WEER NAAR MIJN HUIS EN TUIN
KAN ER WEER TEGEN EN NA HIERBIJ TE HEBBEN STIL GESTAAN
KAN IK NIET WACHTEN OM ER WEER EENS NAAR TOE TE GAAN

Margaret Schot; Vleuten, 27 oktober 2005
________________________________________

De waddenwind geeft lucht
de waddenwind stuurt depressies op de vlucht
wees dus beducht
tijdens een bezoek aan de wadden op die diepe zucht

Denise Hamstra; Makkinga, 26 oktober 2005
_____________________________________

Waddenzee

Ik zit in een rolstoel, ik wil ook naar de waddenzee,
Maar helaas kan ik niet mee.
Wil ook kunnen lopen op het strand,
Lekker eens met mijn voeten door het zand.
Ik wil kunnen kijken naar de zee,
Niet alleen op foto?s en tv.
Ik wil zien hoe mooi alles is,
Want dat is voor mij een groot gemis.
Voor mij blijft het bij een droom,
Voor ieder ander is de zee heel gewoon.
Het lijk me zo fijn om dit allemaal te kunnen zien,
Het komt misschien ooit nog, maar dat is heel gewoon misschien.
Kinderen die druk zijn met spelen,
En alles met anderen willen delen.
Mensen op hun handdoek aan het genieten,
Blij toen ze hun huis verlieten.
Stelletjes die kijken naar elkaar en denken aan het geluk,
Hun dag kan niet meer stuk.
Kijken naar het eb en vloed,
Dat doet ieder mens goed.
Druk aan het spelen met de vlieger in de wind, niet denkend aan het uur,
Alleen maar aan het genieten van de natuur.
Zon, zee en het strand,
Genietende mensen, verbrand.
Hun lichaam daarna bruin gekleurd,
En hun zelf helemaal opgefleurd.
Ik wil dit ook mee kunnen maken,
En de zee aan kunnen raken.
Zelf kunnen vertellen over de waddenzee,
Ja, dan ben ik tevree!

Wendy Krone; Vriezenveen, 26 oktober 2004
________________________________________

Hoor je het lied van de golven?
Hoor je het lied van de zee?
Ik werd door de golven bedolven en
de zee nam me mee.....

Monique Stoppels; Groningen, 25 oktober 2005
________________________________________

limerick

Er was eens een echtpaar uit Drachten,
dat jaren op een baby zat te wachten.
Vlieland was perfect
een zesling werd verwekt,
nu gaan ze voortaan met z'n achten.

Yvonne Schoffelen; Velp, 25 oktober 2005
_______________________________________

Wad
Wad is dat
Wad is dat gevoel
Als je er geweest bent
Begrijp je wat ik bedoel!

Karlien Schuitema; Zoutkamp, 25 oktober 2005
__________________________________________

zon, zee en zand
mooie woorden behorend bij dit deel van nederland

regen, water en wind
dat is wat je ook op de wadden vind

fietsen, zwemmen en rennen
zo leer je de waddeneilanden goed kennen

weekend, midweek en weken
het is altijd de moeite waard om de waddenzee eens over te steken

Carin van Velzen; Oostkapelle, 25 oktober 2005
___________________________________________

Haar vleugels weerspiegelen in de zee van de zon

mooie mooie moedermeeuw, ik wou dat ik meevliegen kon

Cindy van Raan

Lochem, 25 oktober 2005

Ik houd van de geur van de zee

Het is het zilte nat,oftewel het Wad

We gaan de TVTAS eilanden 1 voor 1 af

en dat is zeer beslist geen straf.

Hoe mooi de Wadden zijn en moeten blijven

daar kan een ieder wat over schrijven.

Sta eens stil bij zoveel prachtige natuur

en het behouden voor ons nageslacht is nooit te duur.

Dus houd van de Wadden en geniet

zodat een ieder het over honderden jaren ook ziet

en zegt: zo gek waren onze voorouders nog niet!

Fam. Kaiser

Almere, 24 oktober 2005

Alle blaadjes gaan verkleuren

Net een schilderij

Zomer is voorbij

Maar daar gaan we niet om treuren

Want de herfst hoort erbij

En de kikker ziet het niet zo zitten

in de modder gaat ie lekker pitten

Alle blaadjes gaan verkleuren

Net een schilderij

Zomer is voorbij

Maar daar gaan we niet om treuren

Want de herfst hoort erbij

En de hamster haalt met vlugge pootjes

Voor de winter knolletjes en nootjes

Alle blaadjes gaan verkleuren

Net een schilderij

Zomer is voorbij

Maar daar gaan we niet om treuren

Want de herfst hoort erbij

En de zwaluw zegt ik ga hem smeren

In het warme zuiden ga ik logeren

Alle blaadjes gaan verkleuren

Net een schilderij

Zomer is voorbij

Maar daar gaan we niet om treuren

Want de herfst hoort erbij

P. van dijk

Groningen, 24 oktober 2005

Door duitsers flink bezocht

Door provincies doorverkocht

Overleven is een daad

Maar de wadden heeft zijn eigen zaad

Je rijke natuur

bijna kapot gemaakt

door boortorens geplunderd

door luchtmacht bombarderend gehaat

Kapot zul je nooit gaan

herleven zul je alles

Het natuurschoon van de wadden

Blijft als land te machtig

Ferry van Dijk

Emmeloord, 24 oktober 2005

Uren en uren

kan ik over het water turen

Wat een kracht.....

een prachtige golvenpracht

Bootjes aan de horizon

.....als ik daar eens mee mee kon

En langzaam trekt het water weg richting zee

en neemt mijn dromen mee....

Marjon Tange

Dinteloord, 24 oktober 2005

Wad

Wat is het Wad ?

Wie is het Wad ?

Waarom hebben wij het Wad ?

Het antwoord is gauw gegeven, want waar stilte, schoonheid en geluk op 1 plaats zijn te vinden.

Daar zijn mens en natuur elkaars beminden.

Wim Mulder

's-Hertogenbosch, 23 oktober 2005

Wadloper

Deze Herfst geen wad !

Wat een spijt ik daarvan had.........

Wad liet ik lopen?

Petra Tap

Driebruggen, 23 oktober 2005

wad

wad waar?

wad is waar

water, lucht en wad

waddenzee

Mary de Groot

Delft, 23 oktober 2005

waar gaan we heen om te genieten van rust zeg het maar gerust we gaan naar zand en zee, aan de mooie Waddenzee.

j v klaveren

Papendrecht, 23 oktober 2005

De waddeneiland.

Ik ben er nog nooit geweest,

daarvan baal ik het meest.

Het is iets te ver van mij vandaan,

daarom schuif ik het van de lange baan.

Het lijkt me echt prachtig,

want de natuur, dat is toch machtig?

Zeehondjes zoeken, wie weet waar ze zitten in alle hoeken.

Ik ken ze alleen maar vanuit de boeken.

Ik kan tot nu toe alleen maar dromen,

dat ik er ooit eens naar toe zal komen.

En dat mijn man zover wil rijden,

om zijn vrouw eens te verblijdden!

Patricia Nieuwkerk

Dinteloord, 23 oktober 2005

De Waddenzee

De waddenzee is een prachtig natuurgebied

Het is leuk als je dat wat vaker ziet

De dieren, de prachtige natuur

Genieten is leuk en kost niet duur.

De eilanden zijn prachtig en rustig bovendien

Je kunt er heerlijk fietsen er is veel te zien.

Op het prachtige strand

Kun je lekker lopen door het zand.

Het is zo fijn om wat vaker

Op een waddeneiland te zijn

Esther Hayema

Sijbekarspel, 23 oktober 2005

De wadden met hun uitgestrekte stranden en duinen

Je kunt er uren heerlijk rondstruinen

Genietend van de mooie natuur en de dieren

is het er heerlijk vakantie vieren.

Je ziet zeehonden, vogels en natuurlijk ook schapen

de schelpen liggen er voor het oprapen.

Op zee zie je de boten langs varen

over de wilde woeste baren.

De Brandaris houdt voor hen de wacht

en kijkt uit op zee met al zijn pracht.

Op de waddeneilanden heerst echter een heerlijke rust

zowel in het binnenland als aan de kust.

De visserij is er erg belangrijk

De zee is dan ook zeer voedselrijk

Daarom kun je er de heerlijkste vis, mosselen en garnalen

bij bijna iedere winkel en restaurant wel halen.

Het wadlopen is ook een leuk tijdverdrijf

Het maakt van je bezoek een nog schitterender verblijf

Kortom: Texel, Vlieland, Terschelling, Ameland, Schiermonnikoog en Rottummerplaat

vormen een schitterende vakantie als je erheengaat!

Ingrid van Duijl

Oss, 23 oktober 2005

Voor even

Een dag op de wadden is een dag zonder tijd,

Het verstand op nul en genieten van alle heerlijkheid.

Prachtig natuurschoon voor een adembenemend uitzicht,

Even helemaal wegdromen als je in de duinen ligt.

Een eindeloos uitzicht op zee,

Het liefst neem je dat plaatje elke dag met je mee.

Even weg uit de sleur van het leven,

Al is het maar voor even.

Yvonne Smit

Harderwijk, 23 oktober 2005

Op het wad

Ik loop op het strand, blauw jagen regenwolken

de zomer voor zich uit. In een spel van licht

en lucht stelt de ondergaande zon de morgen

in het vooruitzicht. Overal voel ik mij thuis,

onder luchten van kobalt, oker en karmijn.

Het voelt alsof ik overal ben in dromen

van seconden die uren lijken te duren.

Hendrik-Jan Bleumink

Heemskerk, 22 oktober 2005

DE IJSVOGEL

Kijk die ijsvogel zitten vissen,

hij is weer wat aan het missen ,

daar glipt de vis voorbij net als mij,

nu krijgt hij meer moed en grijpt de vis bij zijn snoet,

en ik zeg: zo nu gaat hij goed.

Yvonne van Hommel

Sint-Oedenrode, 22 oktober 2005

DE BRANDARIS

Kijk daar is de Brandaris

Vanaf de boot net een ansichtkaart.

Kijk daar is de Brandaris

De stress verdwijnt al tijdens de vaart.

Kijk daar is de Brandaris

Zijn mooie schijnsel in het avondrood.

Kijk daar is de Brandaris

Knipoogt naar ieder op zijn boot.

Kijk daar is de Brandaris

Blije mensen op het strand.

Kijk daar is de Brandaris

Spelende honden aan de waterkant.

Kijk daar is de Brandaris

De Walvis, de ondergaande zon.

Kijk daar is de Brandaris

De Groene Weide, waar alles begon.

Kijk daar is de Brandaris

Met huifkar over De Boschplaat.

Kijk daar is de Brandaris

Waar je oog in oog met een zeehond staat.

Kijk daar is de Brandaris

Cranberry?s plukken in de duinen.

Kijk daar is de Brandaris

Op het strand lekker bij bruinen.

Kijk daar is de Brandaris

De welving van golven in de zee.

Kijk daar is de Brandaris

De mooiste schelpen brengt zij mee.

Kijk daar is de Brandaris

Een meeuw rust uit op paal 8.

Kijk daar is de Brandaris

Jutters hebben weer wat meegebracht.

Kijk daar is de Brandaris

De kleuren van het Schellingerland.

Kijk daar is de Brandaris

Het mooiste stukje Nederland.

Ellen Verbeek

Amsterdam, 22 oktober 2005

Ik kijk naar de zee en voel de rust,

voel de wind, die mijn haren 'kust'.

De herfst is begonnen in Nederland,

op de Wadden gaan de natuur en ik hand in hand.

Lyndsey Kuipers

Spijkenisse, 22 oktober 2005

gedicht over de Wadden

De Wadden, de Wadden...

die ga je niet bekladden,

die laat je niet verzakken

om al dat gas te pakken

De wadden, de Wadden....

daar ben je zuinig op,

daar moet de zeehond zwemmen

die kiest het ruime sop.

De Wadden ,de Wadden...

geef ruimte aan de natuur,

zo blijft er alles puur

dat is pas goed bestuur !

Sophieke Stek

Culemborg, 22 oktober 2005

Zand onder mijn voetzolen

een golf grijpt naar mijn tenen

en trekt zich vervolgens terug

De wereld onder mij verandert van vorm.

De wind trekt aan mijn haren

mijn huid roze en warm

een windvlaag neemt mijn gedachten mee

en ik...

ik geniet van de stilte die achter blijft

De duinen kijken zwijgend toe

zien vogels, mensen en wolken

en leggen zich er bij neer

Ik wandel

adem

en leef.

Lienke Siegers

Groningen, 21 oktober 2005

Wad is leven

Wad is leven

Vier elementen

Een geheel

Aarde tussen water

Ongerepte basis

Voor mens en dier

Zilte lucht

Straffe wind

Gedachtenloos luisteren

Water alom

Woest en zacht

Verre blik

Hart vol vuur

Pure passie

Voor het wad

Y. Feenstra

21 oktober 2005

Waddeneiland bij nacht.

Ik sta te plassen vanaf de pier.

Daar in zee verdwijnt al het bier.

Ik val voorover, mijn kleren nat.

Opeens ben ik niet meer zat.

Kopje onder, mijn bril is kwijt.

De stroming is hard, ik word misleid.

Het lukt me toch, ik zwem naar de pier.

Ik ben er nog, ik ben nog hier.

Terug naar de Ouderzorg, het schip waar we mee hier zijn.

Van de spanning sla ik mijn knokkels kapot, het doet geen pijn.

Even zit ik niet lekker in mijn vel.

Het was me het nachtje Terschelling wel.

Mag ik nu wat vragen misschien?

Heeft iemand die kwal met mijn bril op gezien?

Willem J. bod,

21 oktober 2005.

Als een vogel zo vrij

Zwevend door de wind

Dit lijkt voor mij

Het speelse van een kind

Je fladdert door de lucht

Denkend aan niets

Gedachten op de vlucht

Toch bedenk je je iets

Niets is zo fijn

Je vrijheid te beleven

Zo vrij als een vogel te zijn

En je zelf juist die vrijheid te geven.

Nu wordt je wakker en het is een droom

Toch kan je met je gedachten

Weer door met die stroom

Laat je gedachten zijn je krachten

Beleef je vrijheid ook zonder je droom

En fladder in gedachten

Als een vogel naar een boom

Daar kan je je rust verwachtten.

Deze boom geeft je de vrijheid

De vrijheid om te rusten

Doe je vleugels weer wijd

Om weer in vrijheid te berusten.

Je vliegt over bergen , over zee

Je blik op oneindig

Je neemt alles met je mee

Niemand bedenkt zich

Iedereen zal met deze vrijheid mogen leven

Al fladder je in gedachten over zee

Zal je al het moois beleven

Kom, fladder in gedachten met me mee.

Danielle Oosterveen

20 oktober 2005

De wadden, het strand en de zee

Maakt de liefde sterker

De dagen korter

De nachten langer

Doet het verleden vergeten

En maakt de toekomst

Waard om voor te leven

Melanie preusterink

20 oktober 2005

Waddenromantiek

De moed zinkt er net als het water

voortdurend in je schoenen

Van dat zwarte zand pal onder het bruine leer

je dat het geen olie is maar algen of zoiets

(die olie zit veel dieper, dan moet je boren)

Overal eb waar je het hoofd laat hangen

wrongelige wormpjes uitgemergelde krabskeletjes

meeuwenveren uiteengetand als hanenkammen

kwallenlijken neergesmeten na een aardbeving

rotzooi die schipper noch god meer nodig heeft

De Wadden mag iedereen romantisch noemen

De ogen strak gericht op de veel te verre horizon

Erwin Wijman

20 oktober 2005

De Waddenzee,

Zo dichtbij, maar toch zo onbekend...

Nooit bezocht of bekeken.

Nederland heeft nog zoveel mooie plekjes voor mij:

ik ben hier nog lang niet uitgekeken!

Martine Horstink

20 oktober 2005

Waddenzee

Zo Uitgestrekt

Zo Eenzaam

Sandra Emily Zwolsman

19 oktober 2005

De waddenzee. zo mooi en fijn,

wat is het altijd heerlijk om daar te zijn!

De wind door je haren en het zand overal,

al kom je thuis, dan voel en je en ruik je het nog bovenal!

Even weg van alle beslommeringen,

en genieten met man en kinderen zonder hinderingen!

O waddenzee, we zien alweer uit naar zomer 2006,

want dan komen we zeker terug, ook al moeten we per fles!

Saskia Eerland

19 oktober 2005

een zeemeeuw in de lucht ik wandel op het strand,

schelpen liggen her en der daar op het mulle zand.

mensen lopen hand in hand met hun haar door de wind,

een hond rent en ik zie dat hij een stok vind.

ik voel me vrij als een vogel in de lucht,

maar alleen is maar alleen denk ik met een diepe zucht.

nog even en dan valt de sneeuw ,

ik wordt weer uit mijn droom gehaald door een schreeuwende meeuw.

ik loop weer verder en het hondje loopt met me mee,

wat is het toch weer heerlijk zo hier op de waddenzee.

melissa van der bol

19 oktober 2005

Oh wadden,

als wij jou toch niet hadden.

Met je zee die buldert over het zand

als ik een bezoek breng aan het strand.

Oh waddenzee je golven kletteren vandaag weer

en brengen gevoelens in mij keer op keer

Bij momenten van verdriet en pijn

kan deze plaats voor mij alleen maar veilig zijn

Wandelend langs het strand

met een beetje natgemaakte zand in mijn hand.

Zing ik van mijn Schepper en Zijn grootheid.

Die jou, waddenzee heeft toebereidt.

Nooit, zal ik aan die momenten voorbij gaan

wat jij voor mij hebt gedaan.

Met je woeste golven over het strand

bracht jij rust in mijn stormachtig land.

Een lied zong ik terwijl ik liep door de zee

bergen aanbidden de zee juicht mee,

Het maakte mij stil en blij te gelijk

je brengt mij vrede oh waddenzee als ik naar je kijk.

M. Frensch

19 oktober 2005

wat vind ik op het wad? Altijd wat!

f.de kooker

19 oktober 2005

Waddenzee

de krijsende zeemeeuw

veel snavel

boven klotsende golven

tevredenheid

bijna op mijn eiland

Berend Haveman

19 oktober 2005

al twintig jaar niet meer in de buurt

toch worden mijn gedachten steeds gestuurd

naar de zee en naar de Wadden

beelden die met geluk te maken hadden

opspattend schuim rond de boot

en het vergezicht zo oneindig groot

heerlijk om op vakantie te zijn

naar een eiland, dapper en klein

daar liggen herinneringen

de dagen die zo snel voorbij gingen

het eiland als een parel in de tijd

die herinneringen wil ik nooit meer kwijt

voor mij is het jeugdsentiment

die zijn weerga niet kent

iedere zomer dezelfde reis

gaf het eiland haar geheimen weer prijs

en ook al dacht ik ze te weten

ieder jaar was ik toch weer iets vergeten

ikzelf een jaar erbij

maar het eiland nog even frank en vrij

daar leerde ik de natuur

beleefde ik de dag van uur tot uur

ook al ben ik er twintig jaar niet geweest

het verschijnt zo weer voor mijn geest

want daar was de tijd

van kind zijn en verblijd

want daar ligt een juweel in het water

en ik weet het zeker: kom terug, later, later, later..

Janna van Petegem

19 oktober 2005

Ruimte

Soms zoek je ruimte,

ruimte in je hoofd,

ruimte in je hart,

ruimte in je lijf,

lopend op het wad, voel je

de ruimte in je hoofd,

de ruimte in je hart,

de ruimte in je lijf,

Wad lopen doet wonderen

J.C.H. van Welbergen

19 oktober 2005

De Waddenzee,

Het strand,

De zee,

De rust, kalmte en stilte

Die vind je bij de Waddenzee.

Ik loop heerlijk over het strand,

En kijk uit over dit prachtige land.

De stille rust van de zee,

Neemt me steeds weer in etappes mee.

Heerlijk,

De Rust,

Even niks aan je hoofd,

Even niet denken aan de dingen die je jezelf hebt beloofd.

Je loopt daar met je ziel alleen,

En vindt opeens niemand meer gemeen.

Je krijgt weer moed,

Van een dagje Waddenzee komt alles weer goed.

En de vogels vliegen,

Daar hoog in de lucht,

Je zou mee willen vliegen,

In hun vrije vlucht.

De zeedieren,

Ze zwemmen daar vrij,

Was je maar zoals hun,

Elke dag vrolijk en blij.

Het strand,

Lopen op dat heerlijke zand,

Als een kind gewoon met je blote voeten,

Gewoon even niks meer moeten.

Kon ik maar voor altijd daar leven,

En de rust in me leven toelaten.

Niet meer denken aan vroeger,

Wat ik toen in mijn leven heb gelaten.

Met volle moed er tegen aan,

Lopen op de Waddenzee,

Je hoofd lekker legen,

En kijken naar alles om je heen

De vrolijke mensen,

De blije dieren,

En ik? Ja, ik

Brigitte Goemans

19 oktober 2005

Oh, Waddenzee

je hebt ook alles mee

soms ben je gedwee

en lijkt het water tevree

soms lijk je struis

met veel watergedruis

hier op het vasteland

ben je altijd markant

W.Varwijk,

19 oktober 2005

De Waddenzee : een van de mooiste dingen rondom Nederland.

Heerlijk genieten op het rustgevende lange zandstrand.

voel ik me rot, kijk ik even naar die machtige zee..

de golven nemen direct alle nare gedachten voor me mee.

Al starend naar dat mooie blauw,

besef ik : Waddenzee ik hou van jou!

Sandra Hutchison,

19 oktober 2005

Ik loop in de Natuur tijdens een Nat Uur,

terwijl ik de wolken Na Tuur,

wat is die waddenzee toch mooi om naar te turen!

Frank Zonnenberg,

19 oktober 2005

Waddenzee, vol leven en tegelijkertijd vol rust

Ooit ontmoette ik je daar

Jong en sereen

Als alles om ons heen

Onze blikken kruisten elkaar

Zo in de wolken maar toch bewust

En nu, bij diezelfde waddenzee

Geen notie meer van tijd

Vijftig jaar later

Hetzelfde water

Wederom bevrijdt

En je loopt met me mee

Nathalie Verhoef,

19 oktober 2005

Kleuren blauwen,tinten geel en groen

elk seizoen

elke dag

welk weer dan ook

geen zin of onzin

Wij gaan waaien in die wind

man

vrouw

oma en opa

en mijn kind

Wij

wad

waaien

Ann van Hout,

19 oktober 2005

Blauwe lucht

De drukte ontvlucht

Relaxed zittend op een dek

Niets te zien in de hele omtrek

Zo beleef ik mijn droomcruise op het wad

Even lekker weg uit die grote stad

Maar ooit komen dromen uit

En vaar ik op de Wadden in een mooie schuit.

L van Wenum,

19 oktober 2005

Uit levende materie

Uit organisch natuurgeweld

Uit zondevloed een oordeel

Is sneller bekoord gesteld

Als biologisch genietend

Van al het goede en het kwaad

Door chemicalien vernietigd

Door organisme uitgesteld

Als Natuurgebied eerwaardig

Als landgrond sterk gekweld

Mijn heerlijk wadden water

Gij wordt nooit geveld

Ferry van Dijk

19 oktober 2005

Zon, zee, strand

Uitwaaien in het waddenland

Wind, zee strand

Hier heb ik mijn hart verpand

Lente, zomer, herfst, winter

Ik woon er zelf niet, maar ik verlang naar daarginter........

E. Krant

19 oktober 2005

(W)aarom blijft de kust altijd zo trekken?

(A)ltijd maar weer dat heerlijke gevoel!

(D)e laarzen aan en een stevige wandeling

(D)aarna aanschuiven achter een warme chocomel

(E)ven het hoofd laten doorwaaien

(N)a een drukke werkperiode

(Z)acht is het zand waar je met je vingers doorheen woelt

(E)n zilt is de lucht die je in je opneemt

(E)ven niks anders dan zon, zee en strand........

Monique Oortwijn,

19 oktober 2005

Ik liep er heerlijk rustig, geen wolkje aan de lucht

maar opeens een donkere vlek en ik liet een zucht

dacht daar komt de regen en keek toen naar omhoog

maar in plaats van regen, kreeg ik stront in mijn oog

haha, lachte het kreng, ik weet het nog heel goed

begon van schrik te wankelen en verzweek toen ook mijn voet

darelend tolde ik in het rond

en viel met mijn neus op de grond

en toen ik daar zo lag, met geen wolkje meer aan de lucht

zei mijn kleine meid, typisch mam, met een diepe zucht

Mam Fontein-Albers

18 oktober 2005

Ook in Arnhem leven wij mee

Met de veel geplaagde waddenzee

Misschien een goed idee

neem het hele kabinet eens mee

Naar die prachtige mooie Waddenzee

A. Hogerhorst

18 oktober 2005

gedicht over Texel

de duinen en het strand,

de zee rondom het land,

de meeuwen in de lucht

hier neemt mijn fantasie een vlucht.

als ik hier ben ben ik thuis

dit eiland is mijn huis

de ongerepte natuur met de bossen

met de dieren en op het strand de aangespoelde trossen

eindeloos lopen en niemand zien

dit is het leven wat ik verdien

de zee is prachtig met al haar golven,

ik word hier door haar schoonheid bedolven

Texel heeft mijn hart gestolen en geeft het me meer kracht,

daarom wil ik hier zijn,dag en nacht.

R Hagedoorn,

18 oktober 2005

Wadden-zeehond

Ik hou van de stilte, ik hou van de rust,

van het wadden-water en de wadden-kust.

Ik zwem graag, ik speel graag, maar lust vooral vis

die hier nog gezond en verrukkelijk is.

Ik stoei met mijn vrienden of lig op het strand

van Texel, Terschelling en soms Ameland.

Wil jij ook genieten, zoals ik steeds doe?

Kom dan eens gezellig naar de Wadden toe.

Wil je mij ook ontmoeten? Kijk dan maar goed rond

want... ik ben een echte wadden-zeehond.

Corrine Oudenampsen,

18 oktober 2005

Sterren vanuit de wadden

Elke ster is iets speciaals,

Iets speciaals van liefde of rouw,

Iets speciaals wat zit in jou.

Elke avond zie je de

sterren boven de waddenzee,

en hoor je de muziek van de golven

die zingen met jou mee.

Elke ster is iets speciaals,

Iets speciaals van liefde of rouw,

Iets speciaals wat zit in jou.

Of het nou is de geboorte of de dood,

Vreugde of verdriet,

Iets speciaal wat jij er in ziet.

Elke ster is iets van jezelf,

Iets speciaals van liefde of rouw,

Iets speciaals wat zit in jou.

Elke avond voor het raam,

Zie je alle betekenissen voor je staan.

Je weet wat elke ster voor je is,

Ook al is het soms goed mis.

Elke ster is iets speciaals,

Iets speciaals van liefde of rouw,

Iets speciaal wat hoort bij jou.

En loop je dan door het waddengebied,

Denk dan absoluut niet aan je verdriet.

Want dan moet je je blijde gevoelens

de loop laten gaan,

En denk dan dat die dag nooit in je

gedachten voorbij zal gaan.

Elke ster is iets speciaals,

Iets speciaals van liefde of rouw,

Iets speciaals wat zit in jou.

José Wijnhoven,

18 oktober 2005

Oh wadden,

als wij jou toch niet hadden.

Met je zee die buldert over het zand

als ik een bezoek breng aan het strand.

Oh waddenzee je golven kletteren vandaag weer

en brengen gevoelens in mij keer op keer

Bij momenten van verdriet en pijn

kan deze plaats voor mij alleen maar veilig zijn

Wandelend langs het strand

met een beetje natgemaakte zand in mijn hand.

Zing ik van mijn Schepper en Zijn grootheid.

Die jou, waddenzee heeft toebereidt.

Nooit, zal ik aan die momenten voorbij gaan

wat jij voor mij hebt gedaan.

Met je woeste golven over het strand

bracht jij rust in mijn stormachtig land.

Een lied zong ik terwijl ik liep door de zee

bergen aanbidden de zee juicht mee,

Het maakte mij stil en blij te gelijk

je brengt mij vrede oh waddenzee als ik naar je kijk.

M. Frensch,

18 oktober 2005

Ik loop over het zachte, warme zand, richting de zee,

Het zand wordt steeds iets vochtiger

M'n voeten soppen.

Als ik omhoog kijk, en al dat blauwe zie,

Lijkt het of ik zelf vlieg,

Tussen al die kleurijke, vriendelijk toelachende vliegers,

En al die meeuwen,

Zie ik mezelf verweg zijn.

Sop, sop, zo gaan mijn laarzen,

Ik weet dat ik op de aarde leef,

Op 1 van deze mooie Wadden,

Waar de vogels tsjirpen,

En de konijnen zich verstoppen,

Waar nu de bladeren verkleuren,

En neerdwarrelen.

Marieke Graumans,

15 oktober 2005

Tussen de fluitende vogels, je hoort een ruisende wind,

Dat is de plek waar een gedachte begint.

Het zand tussen je tenen, de lucht is helderblauw,

Rust en stilte, je vergeet je zorgen gauw.

Dicht bij de zee, op jezelf gesteld,

Zonder onverdraagzaamheid, ruzie en geweld.

Daar denk je na over gebeurtenissen in het leven,

Over alle mooie dingen die God je heeft gegeven.

Je vrienden, je familie en alle liefde die Hij heeft,

Maar ook alle zonden, die Hij je graag vergeeft.

Dus wees blij met je leven hoe somber het soms ook lijkt.

Want hierboven is iemand die dag in dag uit, op je let en naar je kijkt!

Yvonne Roording

Warnsveld, 13 oktober 2005

Fietsen op Ameland

Zout kruipt in het geschroeide gras.

De wegen lekken: teer druipt

de bermen in.

Daar ligt een scholekster

zwart-wit-rood neergesmeten.

Haar vogelmaatje hipt en krijst,

wil het platte lijf tot leven pikken.

Tussen boterbloemen met pek en veren

fiets ik en voel me weer huilend vijf.

Mijn moeder troost: wreed/ tja zo gaat dat/

even stoppen voor waterijs?

Maar haar kind krijgt alleen met

bellen wijn de ogen weer droog

en met ferme besluiten:

volgende keer fietsen op Schiermonnikoog.

Renate Hagenouw,

Groningen, 11 oktober 2005

De zon schijnt over het water

het wordt steeds later en later.

Als je over het strand loopt en naar de zee tuurt,

is het alsof de dag voor altijd duurt.

Als je zoekt naar ontspanning en houdt van de natuur,

ga dan naar de Wadden, daar is het puur!

Vicky Baptista,

Slochteren, 10 oktober 2005

Waddenkind

Met mijn armen in de lucht

En mijn haren in de wind

Lach ik naar de zee

Ik voel me bemind

Op het strand geboren

Aan de voeten van de zee

Door mijn moeder verloren

Als vondeling geen pree

Gevonden door een visser

Gevormd door moedernatuur

Versierd met zandkorrels

Verwarmd bij het vuur

Dansen op de wadden

Een waaiend feest voor mij

Eén met de natuur

Ik voel me vogelvrij.

Met mijn armen in de lucht

En mijn haren in de wind

Lach ik naar de zee

Ik ben het waddenkind

Paula van Leeuwen,

Lienden, 7 oktober 2005

wolken

wadden

wind

woorden

worden

werkeloos

5 oktober 2005

Astrid Ranft,

Leeuwarden

Op de wadden

Als je de weg naar het wad vindt,

verlies je haast zeker je hart.

Waar je, eerst heen, de wind mee hebt,

maar terug pal in het gezicht,

waar zo ongrijpbaar de zee is,

maar angstig dichtbij tegelijk,

waar land en lucht één geheel zijn,

maar jij ook een deel daarvan bent,

ligt alles verankerd, voorgoed,

als je de weg naar het wad kent.

Wil (Willemina) Preisz,

5 oktober 2005

Wad & Water

Nu de herfst er is,

verlang ik naar,

de duinen.

Uitwaaien aan het strand.

Nu de herfst er is,

Wad en Water.

Uitwaaien aan het strand,

leunen op de wind.

Wendy Roelvink,

3 oktober 2005

Wadden,

We zien ze hier vliegen, honderdduizend is maar een

en er staan er ook nog duizenden op één been.

C.v.d.Rijt Veldhoven.

Vijfentwintig jaar geleden was het nog wat

Maar wat is heden den daage het wad

Toen kon je er vissen en ving je ook wat

Dat kun je niet zeggen over het hedendaagse wad

Ze hadden de beroepsvissers moeten weren op het wad

Dan had de sportvisser ook nog wat gehad

Voor de sportvisser is het gebeurt op het wad

En die is het meer dan zat

Die gaat liever in Noorwegen vissen

Want daar kun je ze niet missen

Dus kom op voor het wad

En geef de sportvisser terug wat hij ooit had.

Ze nemen ze heus niet allemaal mee

Maar geven de meeste terug aan de zee

Dat kun je van de beroeps niet zeggen

Die zijn gewoon aan het dreggen

Geef ook onze kinderen een kans om te vissen

En niet alleen maar krabben en de rest te missen

Ik kan me hier erg in vergissen

Maar denk dat de nederlander wil vissen

Het is agfelopen met het wad

Als je er aan wat aan had

Vis vangen is verleden

Waar zijn de oude tijden gebleven

Marga de Waard

Zuidveen

De Waddenzee

De regering zat er even mee

Mogen wij naar olie boren.

Nee nee nee daar willen wij Nederlanders niet van horen.

De Waddenzee is voor ons beschermd gebied.

Nee nee nee boren mag je daar niet.

De Waddenzee

Daar kunnen we wat mee.

Is het geworden eb.

Neem mee je schepnet.

Je kunt dan wandelen door de zee.

Waar maak je dat nu nog mee.

De Waddenzee moet blijven zoals het nu is.

Misschien een ietsje meer vis.

De Waddenzee prachtige natuur.

Blijf het zien als een goede buur.

Ik hoop dat onze kinderen over 20 jaar hetzelfde kunnen schrijven.

Want de waddenzee moet een mooi natuurgebied blijven.

Judith Sinnige

Nibbixwoud

we liepen eens op het waddeneiland Vlieland

te macheren vanaf het strand

het complete trompetterkorps liep daar te spelen

we wilden onze muziek met iedereen delen

de meeuwen krijsten met ons mee

en we hoorden de golven van de zee

muziek maken op de wadden

wat een pracht tijd dat we daar hadden

J.van Bruggen

Cranendonck

Wad...

Wat een Wad is?

Een Wad was al wat

voor het Wad was.

Wat een Wad!

Hetty Oosterveen,

21 september 2005

De zee

iedere dag een ander uitzicht

lekker de wind door je haren

op het strand

kriebels aan je teen

van het zand

de koude overwonnen

van het water

lekker springen

in de golven

languit liggen

in de zon

geluiden horen

van de dieren

vooral genieten......

Nicole Rutten,

21 september 2005

De Zee

Ik kan je vertellen over de zee,

Over spelen op het strand

Ik kan je vertellen over de zee,

Over het varen op een schip

Ik kan je de zee laten horen,

Het water, ruisend

Ik kan je de zee laten horen,

De golven in koor

Ik kan je de zee laten ruiken,

De landlucht zo fris

Ik kan je de zee laten ruiken,

De lucht zo zilt

Ik kan je de zee laten voelen,

De strakke wind

Het wiegen van de golven

Ik kan je de zee laten proeven,

Het heldere water

Het zout op je tong

Ik kan je de zee laten zien,

De golvende branding

De horizon oneindig ver

Maar zonder er zelf te zijn,

Zonder alle zintuigen samen

Heb je alleen maar een vaag idee

Ton van Dongen

21 september 2005

waaiers van wierig wad

schuim tussen mijn tenen

trekt de aarde onder me

vandaan

grenzeloze golven

vol van zilte

waarheid

hoeveel tijd zo nog

gegeven

hoeveel tijd nog

stil te staan

Elvira van der Kooij

15 september 2005

De ziltegeur van de zee

Het licht van de vuurtoren

Het brengt allemaal herinneringen met zich mee

oude voetstappen, reeds lang verloren

Het geruis van de zee zwelt aan

zoals met het leven - je moet steeds verder gaan

Maar hoeveel tijd er ook verstrijkt

de waddenzee heeft mijn leven verrijkt

een mooie herinnering aan de natuur

nergens anders in Nederland, zo puur

Danielle Wind,

12 september 2005

Waddenzee

Je ziet de kokkelvissers lopen, om de later de kokkels te verkopen.

Je ziet schepen gaan, ze komen van het vaste land vandaan.

Je ziet gasboringen met grof geweld, wat word het wad hierdoor gekweld.

Maar wat je niet ziet is dat hierdoor de waddenzee flink word gekweld, en dat word nergens vermeld.

Sloop ons mooiste stukje Nederland niet, zoiets brengt alleen maar verdriet.

Diana de Man

12 september 2005

: Liza Werkman

Tot de zon

Kleine golfjes

Van zout water

Tegen mijn voeten

Die in de branding staan.

Ik kan zou hier

Eeuwig kunnen blijven kijken

Of in ieder geval

Tot de zon onder zal gaan

Roelke Aalderink

10 september 2005

Het tij kan ook keren

Het zijn allen gezellig naar het wad,

strompelen door het zoute zilte nat.

De bolderwagen vol met kinderen,

je sjouwde je blauw, maar het kon ons niet hinderen.

Vol goede moed ploeteren over het wad,

en niemand die de vloed in de gaten had

We keken om ons heen en het zat ons niet mee,

we werden omringt door de stijgende zee.

Daar stonden we dan tot onze knieen in het sop,

alleen maar water om ons heen , we konden geen kant meer op.

Ons aanknopingspunt was een hotel,

maar met een bolderkar vol met kinderen , dat ging niet zo snel.

Uitgeput van al het slepen door het water en de drek,

kwamen we naar lange tijd eindelijk op een droge stek.

De angst speelde mee daar half in de zee,

ik pieste in mijn broek , maar daar zat ik niet mee.

We waren veilig op het droge land,

en het voelde heerlijk aan het mulle droge zand.

Nu letten we wel op wanneer het tij gaat keren,

als weer een keer wadlopen proberen.

Sabine Govers

9 september 2005

Serene stilte,

Een zachte bries

Een zachte zucht,

Kijken naar de golven,

De tweedeling in de zee

De noordzee op zijn einde

Duwt de oosten wind

de golven van de wadden

weer met zich mee

De zilte smaak,

Het zoute water

De meeuwen schreeuwen in de lucht

De zachte geluiden van een rob

Die op een zandplaat rust

De stilte van de golven,

De kracht van de machtige zee

De wadden en zijn eilanden,

Al eeuwen in gevecht met het water

Lijken in de stilte zo gedwee

Ramona Hoogeveen

9 september 2005

De wind door jouw lange blonde krullen

Het opstuivende zand in de plooien van je huid

je mooie woorden die mijn hart vullen

In de verte een vogel die fluit

De zon werpt schaduwen op je gezicht

De twinkeling in je ogen laat mijn hart slagen missen

De zonnestralen door de wind getild als zonder gewicht

In deze avond zal ik me nooit meer vergissen.

Is het de zon die jouw gezicht zo laat stralen?

Is het het zand dat mijn gedachten zo wazig maakt?

Is het de hitte die mij warm maakt van jouw verhalen?

Is het de gekleurde lucht die mij zo raakt?

Meeuwen kijken op ons neer.

Ze krijsen, ieder in hun eigen taal.

Woorden zijn er nu niet meer.

De Wadden, ons verhaal.

Fieke Naaijkens

7 September 2005

Wad

Waar wateren warrelen,

waar wad water wolken wedijveren,

waar water wederkeert,

waar wolken weerspiegeld worden,

waar waterdampen wervelen

waterdruppels warren

wolkenslierten wasemen

wassend water wast

weer

waar wezenlijke woorden

welvingen

watergolven

watergeest

weer willen wederkeren.

Franca Duindam,

7 september 2005

Neus in de wind....we stappen stevig door

we willen namelijk voor donker thuis zijn hoor!

En zo'n wandeling over de wadden valt heus nog niet zo mee

Maar niettemin wel prachtig zo met die Waddenzee!

We kijken naar de horizon, wat een prachtige natuur

we staren verliefd naar elkaar....een romantisch avontuur

De gids maant ons tot doorlopen...de vloed laat niet lang op zich wachten

dus lopen we vlug verder, verzonken in gedachten

en net als we best moe zijn is het al weer voorbij

dus reserveer maar gauw een plekkie weer voor mij!

Want dat waddenlopen is beslist een succes

even lekker bijkomen, ontvluchten van de stress!

Wat wonen wij toch in een fantastisch land met een prachtige omgeving

zo is vakantie in eigen land elke keer weer een beleving!

Jeanne l'Ami,

7 september 2005

Zlib zlab,

Zlibt het wad.

Fioeoe wioeoe,

Waait de wind.

Kr, kr,

Ch, Ch,

Het dierenrijk leeft.

Om ons heen,

De zeelucht,

Ik geniet.

J. de Ruiter,

6 september 2005

De Wadden.....onbekend voor mij

Maar qua gevoel maakt het me altijd blij

Als je de foto's van de natuur ziet

Kun je je wel voorstellen dat men daar geniet

Je wordt verwend door de omgeving en de natuur

Daar is het leven nog puur!

Jannie Hofman,

6 september 2005

SOMMELTJES

In het serene Texelse bos,

op een zonovergoten dag,

liepen wij met z?n drietjes

Ineens ? geritsel ? een vos?

Iets wat niemand weten mag?

Mijn zoon ging op z?n knietjes

want daar stond een steen

een steen met ogen en een mond

Dat kon toch niet waar zijn?

Vader stootte ineens zijn teen

aan nog een steen van tien pond

Oh, wat deed dat een pijn

We zagen er nog veel en veel meer

We zagen ook eenden, versteend

Ze stonden er vast al een hele tijd

Ineens zagen we een mijnheer

en vrolijk lachend, maar welgemeend

vertelde hij ons de waarheid

Al deze stenen waren aardmannetjes

Sommeltjes werden ze genoemd

Ze dansten op de Sommeltjesberg

en verzonnen daar snode plannetjes

Zo werden ze berucht en beroemd

Berucht want soms waren ze heel erg

Beroemd want soms waren ze amusant

Overdag verdwenen ze onder de grond

want in zonlicht versteenden zij direct

Hoe kwamen die eenden aan de bosrand?

Welnu, Sommeltjes konden terstond

veranderen in een zoogdier of insect

Met die wetenschap liepen wij door

We zagen een groepje Sommeltjes staan

Elk van hen had een ondeugend hoofd

We liepen verder en ? echt hoor

eentje gaf een knipoog, het is geen waan

Maar er niemand die ons geloofd

Karin Plugge,

6 september 2005

Op de Wadden kwam ik al graag als kind

Gezellig naar de zeehonden kijken

In de Noordzee die iederéén heerlijk vindt

Al zwemmend ze met elkaar vergelijken.

De eilanden zijn allen even mooi

Omringd door duinen en stoere dijken

Roofvogels zoeken er naar hun prooi

Een schouwspel om naar te kijken.

Elk jaargetijde verandert alles van kleur

Prachtig, het ontdekken van verschillen

Je ruikt overal de heerlijke Noordzeegeur

Een Waddenvakantie, wie zou niet willen?

T.G.J. Snoei

6 september 2005

D e wadden zijn voor mens maar vooral voor dier

E lke bries, kuil, tak, golf of kier

W aarom zijn de wadden speciaal

A ls wij dat wisten...woonden wij er allemaal

D at is beslist geen goed idee

D an zouden de wadden gaan denken....

E lke meter een mens...en te weinig zee

N ee, de wadden; eigenzinnig...en geniaal

Miranda van der Meer

6 september 2005

Oooh was ik maar een wad

door krijsende meeuwen omgeven

ja was ik maar een wad

dan zou ik wat beleven!

Ik liet mij dan bewandelen en de zee mijn voeten likken

maar als de vloed dan opkwam...dan was het even schrikken!

Prielen, slikken, geulen en platen...

Ik zou over niets anders meer willen praten!

Bezoeken van de zeehonden, ze vertellen honderduit

maar soms zijn de golven mijn enige geluid

En met het heldere schijnsel van het vuurtorenlicht

geniet ik van mijn fantastische uitzicht

Dat lijkt me een heerlijk leven...mogelijkheden zat!

Weg met de verveling...op het wad beleef je altijd wat!

Kim Kusters

5 september 2005

de zon aan de sky

mijn voeten in het zand

ik vraag me af, why, why, why

we lopen hand in hand

kijken naar elkaar

en naar de andere mensen

al meer dan 15 jaar

kiezen wij voor het bijelkaar

nog steeds pretoogjes te zien

ik geniet nog elke dag

zou dit voor eeuwig zijn mischien

of komt er ook een keer een laatste dag

Nellie van den Boomen

5 september 2005

Naamdicht

Mooie korreltjes zand,

Aan de voet van het verlaten strand.

Als de zon verdwijnt,

Is het de maan die schijnt.

Klotsend gaan de golven te keer,

En s'nachts zie ik opeens geen donder meer.

Van ver een donkere wolk,

Aan de horizon een bliksem schicht,

Naderend onheil, scherp als een dolk.

Weldra komt het eind in zicht,

En regen valt naar benee,

Elke druppel vindt zijn graf in de woeste zee.

Razende golven rollen naar het strand,

Ik sta met mijn tenen tussen de natte korreltjes zand.

Niets wetend wat er verder zal komen,

Ga ik naar huis om hier verder over te dromen.

Maaike van Weering

4 september 2005

Wie de Waddenzee kent,

voelt zich voor altijd verwend!

Angela Coumans-Voncken

4 september 2005

een zilte zeebries door je haar

een meeuw scheert langs

hier wordt je stil

van de prachtige natuur

ik mijmer bij de vuurtoren, die

met zijn prachtige rode kleur,

als een rots in de branding waakt over zijn eiland

schapen zeehonden, vogels stilte

alles wordt hier een.

Anja van der Hooft

4 september 2005

Soms eb, dan weer vloed

Het water is meer zout dan zoet

Struinen in het zand met een haring in de hand

De Waddenzee is de mooiste plek van het land

Vincent Timisela

4 september 2005

Vanmorgen was mijn lust,

voor Ameland aanbeland,

en vergaan.

Zuiver zilt was mijn geschenk,

Aan de openende branding.

De zoete roep,

van de sirenen,

bleek schamper gelach

van dolende overledenen.

Haar verleden,

liet de zeevrucht niet verloren, doorboren.

Want morgen is haar vloed gebroken,

en laat zij de honden zingen.

Op Ameland.

Haar Ameland.

Pascal Eekhof

4 september 2005

De waddenzee

Hoe het allemaal begon.

Genieten van het strand de zee en de zon.

Op vakantie naar een eiland bij de waddenzee

En mijn ouders neem ik natuurlijk mee.

Kijken naar de prachtige zeehonden op een mooie boot.

En gelukkig was er geen zeehond dood.

Maar ook krabben en kwallen kon je bekijken

Gelukkig dat die niet op mij lijken.

Met je blote voeten door het zand.

Ja Nederland is een mooi land.

Met de wind in je haar .

Is er nergens gevaar.

De Waddenzee is leuk en fijn

Ik zou er wel veel vaker willen zijn

Thomas Goedhart

4 september 2005

De wadden in ons kleine land

Veel water en bergen zand

Ik kan er genieten van de zee en de schone lucht

En dan helaas met een zucht

Ga ik terug naar de Randstad met in de herinnering het wad

Een beetje uitgewaaid en opgefrist en voor ik het wist

Weer terug op de wadden in het noorden

Toch weer mooi, ook zonder woorden.

familie Alver

4 september 2005

Oerol

Nog vers in het geheugen

Eiland vol glimlachen

Iets te bruusk door 't leven raggen

Mensen die nog deugen

Vakantietijd is omgevlogen

Terug maar weer naar school en werk

Ben weer thuis als ik bemerk

De wadden onder de ogen

Fred Smith

4 september 2005

De waddenzee kleurt rood door het zonlicht.

Wat een wonderlijk mooi gezicht.

Daar komen regendruppels aangevlogen.

Er verschijnen prachtige regenbogen.

Hoe wonderlijk, hoe stil in al z'n schoonheid.

Het is de Waddenzee die mij steeds verblijdt.